Een oorverdovende stilte….

Een oorverdovende stilte….

Een oorverdovende stilte ………

Het is mooi en ontroerend de jubelende reacties op initiatieven van bewoners, armoedeplatforms, Voedselbanken en sociaal ondernemers. Om mensen die kwetsbaar zijn te helpen het hoofd boven water te houden. Deze initiatieven zijn van lokale helden, sleutelfiguren in de straten, dragers van informele en formele netwerken. Mensen en organisaties, geworteld in wijken en buurten, die zich al sinds jaar en dag inzetten voor groepen die kwetsbaar zijn. Waardoor wijken en steden veerkrachtig zijn of worden. Stelt u zich de situatie eens voor dat zij er niet zijn. Dan nemen sociale en economische verschillen toe en drijven we van elkaar af. En de corona crisis maakt de kans hierop alleen maar groter.

Floris van Straaten (22 maart 2020 nrc) schreef het al. Als het virus zich eenmaal enigszins heeft genesteld in een land en het grootste deel van de bevolking aan huis is gekluisterd, manifesteren de sociale en economische verschillen zich ook in andere opzichten weer snel. Dan blijken de rijken veel beter toegerust om zich tegen de ziekte te beschermen dan armen. „De gevolgen van sociale ongelijkheid en onrechtvaardigheid zullen erg zichtbaar zijn nog voor deze pandemie voorbij is”.

Rotterdammers die op of onder de armoedegrens leven zijn kwetsbaarder dan anderen voor de gevolgen van deze crisis. Vanwege hun positie op de arbeidsmarkt en geldproblemen, vaak ook nog eens in combinatie met gezondheidsproblemen. Blijven zij gezond, komen er coulante regelingen? Waarom mag de Hema wel 50% van de huur betalen? Dit geeft stress, veel stress. Bij Warm Rotterdam zien we dan ook dat ervaringsdeskundigen onzichtbaarder dan ooit zijn. Dat is niet goed. Want zij kunnen ons gidsen naar wat er nu voor hen nodig is. Maar het is stiller aan hun kant.

Jurrien mailde ons: ‘mijn vrouw heeft de griep verschijnselen met koorts en benauwdheid. Ikzelf voel me nog redelijk maar we hebben er beiden voor gekozen om voorlopig zoveel mogelijk thuis te blijven en alleen naar buiten voor korte boodschappen en honden uitlaten. Omdat we beiden in een categorie vallen die vatbaar is maken we ons best wel ongerust over wat er komen gaat’. Ook betreurt Jurrien dat hij zijn vrijwilligerswerk als budgetmaatje nu niet kan uitvoeren.

Ook Ellen is even gestopt met haar facebook pagina voor Rotterdammers met schulden. Mensen met vraagverlegenheid en schaamte wenden zich graag als eerste tot haar in plaats van de Vraagwijzer. Ellen de eerste hulp bij ongelukken. Maar ze heeft er nu de energie niet voor. Zij vertelde nog: Vandaag liep ik zoals iedere woensdag mijn havenloods krant. En deurwaarders nou die doen hun werk gewoon. Envelop in de bus en dat is het. Heb hem aangesproken of hij wel een warm gevoel heeft. Hij keek me aan en zei hoezo. Ik vroeg of deze brief het belangrijkste is in deze tijd. Het antwoord: het is mijn werk. Ik zei nou dan kun je het Warm keurmerk incasseren op je buik schrijven’. En ook zij, een krachtige tante, maakt zich zorgen over wat komen gaat.

Functowicz schreef (Groene Amsterdammer 19 maart 2020 Even niet naar Ikea) over de aanpak van het corona virus. ‘Er is meer kennis nodig dan van virologen en epidemiologen. We moeten afstappen van het model dat de wetenschap spreekt en de politiek het op basis daarvan uitvoert. We hebben kennis uit de realiteit nodig om te voorspellen wat het gevolg gaat zijn van de huidige maatregelen’

We zien een parallel voor de aanpak van armoede en schulden. Ervaringskennis is er voldoende. Laten we er veel moeite voor doen om achter de voordeur te komen en te luisteren. Zoals Stichting Mait nu doet. Juist nu.

Sssstttt ……. Warm Rotterdam luistert.

Dames en heren bestuurders, politici en ambtenaren luistert u mee?

Programmateam Warm Rotterdam

3 april 2020

Een Warm Rotterdam is humaan

Een Warm Rotterdam is humaan

De roep om een Warm Rotterdam is in deze weken urgenter dan ooit. Lege schappen in de winkels vanwege hamsteren, gesloten markten en dreigende energie afsluitingen. Ervaringsdeskundigen van Warm Rotterdam zetten op papier wat ze meemaken en dat doet pijn. Joanna bijvoorbeeld schrijft:

‘’Ik snap dat mensen zich zorgen maken en voor hun gezin willen zorgen. Maar IK ook …. Ondertussen hebben mensen die hamsteren eten voor een heel weeshuis. Ik kan nog geen pak melk kopen voor mijn kind en ben afhankelijk van de Voedselbank. Ik ben een student. Ik kan geen honderden euro’s over de toonbank gooien. Wat moet je met 10×40 eieren, wat moet je met 30 pakken melk ……?’’

Haar oproep is laten we rekening met elkaar houden en onze medemenselijkheid tonen. Joanna maakt zich druk over het egoïsme van mensen. Want mensen die in armoede en met schulden leven ervaren keer op keer uitsluiting. Je komt er niet in op de arbeidsmarkt, niet op de huizenmarkt en in de supermarkt grijp je ernaast omdat mensen met meer geld je voor zijn geweest.

Eén van de partners (energieleverancier) van Warm Rotterdam vertelt dat collega organisaties extra terughoudend zijn met het afsluiten van de levering van energie. Vooral voor jongvolwassenen die ZZP-er zijn en flexibele contracten hebben neemt de kans op afsluitingen toe omdat inkomsten nu wegvallen. Dit is een héél kwetsbare groep. Het contactpersoon signaleert dat nu zelfs de netwerkbeheerders zich soepeler opstellen

Het begint er op te lijken dat bedrijven extra maatregelen nemen om humaner om te gaan met klanten die kwetsbaar zijn. De genoemde energieleverancier voert al jaren een Warm beleid uit. Dit houdt in dat zij investeren in de relatie met klanten door zich te verdiepen in wat de redenen voor betalingsproblemen zijn. En….. helpen of geven advies hoe deze aan te pakken. Het is eigenlijk heel simpel en hun geduld is een schone zaak.

Maar waarom is een corona-crisis nodig voor medemenselijkheid? Laten we afspreken  dat de lessen van deze tijd een duurzame opvolging krijgen. Dat een humane bejegening van mensen die kwetsbaar zijn de Warme norm wordt.

‘’Zodat iedereen lekker kan slapen vannacht en de spiegel niet hoeft te worden afgedekt’’ aldus Joanna.

Warm Rotterdam houdt de komende tijd mensen die in armoede leven goed in de gaten.

18 maart 2020

Het team van Warm Rotterdam

Nog coördinatieproblemen bij hulp aan arme Rotterdammers

Nog coördinatieproblemen bij hulp aan arme Rotterdammers

De gemeente Rotterdam heeft vorig jaar 3.000 huishoudens geholpen om grip te krijgen op hun schulden. Dat moeten er dit jaar 6.000 worden. Vooral het vinden van Rotterdammers met schulden is een uitdaging, door bijvoorbeeld schaamte en taboe. Daarnaast moet er nog veel veranderen in de manier waarop verschillende afdelingen van de gemeente omgaan met schulden.

Mohamed (28) is van dat laatste een goed voorbeeld. Hij is deze maandag door de gemeente opgetrommeld als ervaringsdeskundige tijdens een persgesprek over de voortgang van de schuldenaanpak. Sinds afgelopen zomer krijgt hij hulp bij het aanpakken van zijn schulden van een ‘trajectbegeleider’ van de gemeente.

Toch werd er vlak voor Kerst beslag gelegd op zijn bijstandsuitkering, nota bene door de gemeente zelf. „Het beslag was juridisch toegestaan, maar het was niet nodig”, erkent wethouder Michiel Grauss (schuldenaanpak, CU). „Ik was heel boos”, zegt Mohamed, „want een beslag kost mij geld en zorgde ervoor dat ik wéér onnodig rood kwam te staan. Bovendien had ik geen geld voor de kerstdagen.”

„We willen sociaal incasseren”, zegt Grauss. „Rekening houden met de persoonlijke situatie.” Maar regelmatig gaat het nog mis. Volgens de wethouder moeten er ook nog volop „bruggetjes worden geslagen” tussen diensten bij de gemeente. „Het doel is dat alle loketten mee gaan denken.”

Grauss presenteerde in maart vorig jaar de aanpak Reset Rotterdam. 60.000 huishoudens in Rotterdam hebben problematische schulden of kans die te krijgen. Gemiddeld hebben zij een schuld van 45.000 euro. Met deze aanpak wil Grauss de schulden van 15.000 huishoudens behapbaar maken. De gemeente trekt daar deze periode 44 miljoen extra voor uit, bijvoorbeeld voor preventie bij jongeren, de oprichting van een ‘perspectieffonds’ (om de schuld van jongeren in een keer af te lossen) en persoonlijke begeleiding.

Ontkennen van probleem

Voor die persoonlijke begeleiding gingen afgelopen jaar veertig zogenoemde trajectbegeleiders aan de slag met Rotterdammers met (problematische) schulden. Op een stress-sensitieve manier, zoals de gemeente het noemt brengen zij de schulden in kaart en begeleiden zij de aanvraag voor de Kredietbank Rotterdam, die onderhandelt met schuldeisers. Dit jaar komen er nog eens 35 begeleiders bij. Armoede betekent rekenen op je sociale netwerk

De trajectbegeleiders zijn actief in de wijken Delfshaven, Charlois, Feijenoord en IJsselmonde omdat hier de schuldenproblematiek het grootst is. Dit jaar komen er nog eens 35 begeleiders bij en wordt deze persoonlijke aanpak ook in andere wijken ingevoerd. De klanten, zoals de gemeente ze noemt, worden doorverwezen door welzijnsinstellingen zoals Humanitas of Pit010. Grauss: „We willen ook samenwerken met sportverenigingen, kerken en moskeeën om mensen met schulden nog eerder te bereiken”, zegt Grauss.”

Volgens Budgetmaatjes 010, dat sinds 2011 Rotterdammers met schulden begeleidt, is dat de grootste uitdaging voor Grauss om zijn doelstelling te behalen.

Mensen met schulden ontkennen vaak dat zij een probleem hebben, of ze denken dat ze het zelf op kunnen lossen, weet Elske Thomassen van Budgetmaatjes010, dat sinds 2011 Rotterdammers met schulden begeleidt. „Daarnaast was het lange tijd lastig om hulp te krijgen bij de gemeente. Dat zingt nu nog steeds rond.” In november begon de gemeente juist om die reden met de campagne ‘Kom uit je schuld’. Met posters op bushokjes, een tram en via posts op social media wil de gemeente Rotterdammers met schulden aanmoedigen eerder hulp te zoeken.

Regiodirecteur Caroline Kolenbrander van welzijnsorganisatie Dock (actief in Charlois) is blij dat de gemeente de rol van welzijnsorganisaties erkent. „Wij zijn aanwezig in de wijk en mensen lopen bij ons naar binnen met vragen. Ook over schulden”, zegt ze. „Daardoor krijgen wij problemen veel eerder in.” Mensen kloppen vaak pas aan bij de vraagwijzer of een ander loket als de schulden al uit de hand zijn gelopen.

Maar er is ook kritiek. De gemeente is groot, benadrukt Kolenbrander: „Het is een opgave voor de gemeente om deze aanpak binnen alle clusters te implementeren.” En dan is er nog de rol van de gemeente als schuldeiser. „In die rol versterkt de gemeente soms de schulden.”

Volgens voorzitter Peter Hoornweg van stichting Veritas, voor budgetbeheer en bewindvoering (vroeger onderdeel van Humanitas), ligt de nadruk bij de gemeente teveel op het oplossen van de schuld. „Ik mis in de aanpak de stabilisering van de schuld. De schuldenaar zo ondersteunen dat er geen nieuwe schuld bij komt. Dan pas kan hij of zij geholpen worden door de kredietbank.” Ook over de trajectbegeleiders is Hoornweg kritisch. „Ze werken heel hard, maar eigenlijk doen ze vrij weinig. Ze pakken de schulden niet aan, maar zetten deze alleen op een rij. En voor hulp in de praktijk verwijzen ze weer door naar de budgetcoach van een welzijnsorganisatie.”

Toch betekende de ontmoeting met trajectbegeleider Ludmila Lopes de Brito afgelopen zomer voor Mohamed een doorbraak. „Tijdens onze tweede afspraak had ik een grote sporttas mee, vol met ongeopende brieven.” Het was een eerste stap om ze te openen en de schulden in kaart te brengen. De Kredietbank Rotterdam is inmiddels voor Mohamed in overleg met schuldeisers voor betalingsafspraken. „Sinds kort heb ik weer een baan, ik hoop binnen 18 of 19 maanden mijn schuld te hebben afbetaald.”

Bron: NRC

‘Ik ben trots dat ik mijn kennis en ervaring kan inzetten’

‘Ik ben trots dat ik mijn kennis en ervaring kan inzetten’

Strijdbaar, dat is Ellen Abbenhuis. De geboren Nijmeegse heeft tien jaar hard gevochten om door een moeilijke periode te komen. Een echtscheiding, schulden en onder bewind staan. Uiteindelijk heeft ze in de rechtszaal de regie weer in eigen handen genomen. Ze helpt nu anderen met haar kennis en ervaring. Iedereen kan bij haar aanbellen, maar aan pamperen doet ze niet.

‘Daarom ben ik aangesloten bij Warm Rotterdam, om anderen met dezelfde problemen te helpen. Ik weet hoe het is om van de ene in de andere ellende te belanden. Het kan zo snel gaan! Na mijn echtscheiding moest ik mijn huis verkopen. Ik werkte parttime en had twee kleine kinderen. Ik kon het in mijn eentje niet bolwerken en kreeg schulden. Ik heb wel drie bewindvoerders gehad, die mij zouden helpen, maar daardoor werd het alleen maar erger. Ik was zo boos!

Uiteindelijk heb ik voor de rechter mijn verhaal gedaan. Die man luisterde echt naar mij, zonder vooroordelen. Wat een verademing. En omdat ik niet op mijn mondje gevallen ben en mijn boekhouding goed op orde had, zei hij: ‘Jij kan dit allemaal prima zelf’. Yes! In een klap van mijn bewindvoerders af. Ik was weer vrij en voelde mij sterk en strijdbaar. Daarna heb ik alles aangepakt: mijn schuldeisers brieven geschreven en naar de Belastingdienst gegaan. Bleek dat ik spookschulden had en drie jaar huursubsidie was misgelopen. Mede dankzij Stichting Rosa en door zelf niet op te geven heb ik alles rechtgetrokken.

Warm netwerk

Om anderen te helpen met mijn kennis en ervaring doe ik veel vrijwilligerswerk en ben ik vanaf januari betrokken bij Warm Rotterdam. We zijn nu met twaalf ervaringsdeskundigen met ieder een eigen netwerk, verdeeld over verschillende wijken. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, maar we begrijpen elkaar. Wij zijn als een olievlek: we breiden ons warme netwerk uit. Plus: we zijn echte aanpakkers. In de groepsapp en via de mail houden we elkaar op de hoogte. We delen informatie, waardoor we mensen met schulden of andere problemen snel kunnen helpen. Iedereen mag bij mij aanbellen. Maar pamperen doe ik niet aan hoor, daar wordt niemand beter van.

Van kastje naar de muur

Het grootste probleem voor mensen met schulden of die in de armoede belanden is, dat ze van het kastje naar de muur gestuurd worden. Er is niet een centrale plek waar je terecht kunt. Nog moeilijker is dat er bij instanties niet geluisterd wordt naar je persoonlijke verhaal. Natuurlijk zijn er verschillende soorten schulden. Je kan boven je stand hebben geleefd. Maar je kunt ook door het lot, echtscheiding of ziekte in de schulden zijn gekomen. Daar moet eerst naar gekeken worden. Daar wil ik mij voor inzetten met Warm.

Naar Den Haag

Doordat ik aangesloten ben bij Warm kom ik op allerlei plekken. Ik voel mij trots om tijdens bijeenkomsten aan tafel te zitten met gemeenteraadsleden en bedrijven. We bespreken de aanpak van schulden en armoede. Die korte lijnen: machtig vind ik dat! Om het zelf te ervaren hebben raadsleden een Challenge gedaan om van vijftig euro per week te leven. Dat is heel mooi: maar zij beginnen met een volle koelkast! Toch worden ze zich bewust van hoeveel stress je dan hebt om te overleven. Dat wil ik graag een keer in Den Haag voor een volle Tweede Kamer zeggen. Het lijkt alsof het goed gaat met Nederland: er zijn meer mensen uit de bijstand, maar dat zijn maar cijfers. Hoe staat het er echt voor met deze mensen?’

Tips van Ellen:

Er moet een boekje komen waarin alles staat over wat te doen bij schulden. Welke stappen je moet zetten, welke organisaties en instanties je goed kunnen helpen. Met een uitgestippelde route, zodat je niet verdwaald en nog verder afglijdt. Dat boekje moet dan overal op te halen zijn. In het Huis van de Wijk, bij de Vraagwijzer en via internet.

Ik weet dat veel mensen met schulden zich schamen en er niet over durven praten. Dat begrijp ik, hoewel ikzelf anders in elkaar zit. Toch raad ik iedereen aan: praat erover, want dat is de eerste stap naar de oplossing.
Je bent niet de eerste, niet de enige en niet de laatste.