Een oorverdovende stilte….

Een oorverdovende stilte….

Een oorverdovende stilte ………

Het is mooi en ontroerend de jubelende reacties op initiatieven van bewoners, armoedeplatforms, Voedselbanken en sociaal ondernemers. Om mensen die kwetsbaar zijn te helpen het hoofd boven water te houden. Deze initiatieven zijn van lokale helden, sleutelfiguren in de straten, dragers van informele en formele netwerken. Mensen en organisaties, geworteld in wijken en buurten, die zich al sinds jaar en dag inzetten voor groepen die kwetsbaar zijn. Waardoor wijken en steden veerkrachtig zijn of worden. Stelt u zich de situatie eens voor dat zij er niet zijn. Dan nemen sociale en economische verschillen toe en drijven we van elkaar af. En de corona crisis maakt de kans hierop alleen maar groter.

Floris van Straaten (22 maart 2020 nrc) schreef het al. Als het virus zich eenmaal enigszins heeft genesteld in een land en het grootste deel van de bevolking aan huis is gekluisterd, manifesteren de sociale en economische verschillen zich ook in andere opzichten weer snel. Dan blijken de rijken veel beter toegerust om zich tegen de ziekte te beschermen dan armen. „De gevolgen van sociale ongelijkheid en onrechtvaardigheid zullen erg zichtbaar zijn nog voor deze pandemie voorbij is”.

Rotterdammers die op of onder de armoedegrens leven zijn kwetsbaarder dan anderen voor de gevolgen van deze crisis. Vanwege hun positie op de arbeidsmarkt en geldproblemen, vaak ook nog eens in combinatie met gezondheidsproblemen. Blijven zij gezond, komen er coulante regelingen? Waarom mag de Hema wel 50% van de huur betalen? Dit geeft stress, veel stress. Bij Warm Rotterdam zien we dan ook dat ervaringsdeskundigen onzichtbaarder dan ooit zijn. Dat is niet goed. Want zij kunnen ons gidsen naar wat er nu voor hen nodig is. Maar het is stiller aan hun kant.

Jurrien mailde ons: ‘mijn vrouw heeft de griep verschijnselen met koorts en benauwdheid. Ikzelf voel me nog redelijk maar we hebben er beiden voor gekozen om voorlopig zoveel mogelijk thuis te blijven en alleen naar buiten voor korte boodschappen en honden uitlaten. Omdat we beiden in een categorie vallen die vatbaar is maken we ons best wel ongerust over wat er komen gaat’. Ook betreurt Jurrien dat hij zijn vrijwilligerswerk als budgetmaatje nu niet kan uitvoeren.

Ook Ellen is even gestopt met haar facebook pagina voor Rotterdammers met schulden. Mensen met vraagverlegenheid en schaamte wenden zich graag als eerste tot haar in plaats van de Vraagwijzer. Ellen de eerste hulp bij ongelukken. Maar ze heeft er nu de energie niet voor. Zij vertelde nog: Vandaag liep ik zoals iedere woensdag mijn havenloods krant. En deurwaarders nou die doen hun werk gewoon. Envelop in de bus en dat is het. Heb hem aangesproken of hij wel een warm gevoel heeft. Hij keek me aan en zei hoezo. Ik vroeg of deze brief het belangrijkste is in deze tijd. Het antwoord: het is mijn werk. Ik zei nou dan kun je het Warm keurmerk incasseren op je buik schrijven’. En ook zij, een krachtige tante, maakt zich zorgen over wat komen gaat.

Functowicz schreef (Groene Amsterdammer 19 maart 2020 Even niet naar Ikea) over de aanpak van het corona virus. ‘Er is meer kennis nodig dan van virologen en epidemiologen. We moeten afstappen van het model dat de wetenschap spreekt en de politiek het op basis daarvan uitvoert. We hebben kennis uit de realiteit nodig om te voorspellen wat het gevolg gaat zijn van de huidige maatregelen’

We zien een parallel voor de aanpak van armoede en schulden. Ervaringskennis is er voldoende. Laten we er veel moeite voor doen om achter de voordeur te komen en te luisteren. Zoals Stichting Mait nu doet. Juist nu.

Sssstttt ……. Warm Rotterdam luistert.

Dames en heren bestuurders, politici en ambtenaren luistert u mee?

Programmateam Warm Rotterdam

3 april 2020

Een Warm Rotterdam is humaan

Een Warm Rotterdam is humaan

De roep om een Warm Rotterdam is in deze weken urgenter dan ooit. Lege schappen in de winkels vanwege hamsteren, gesloten markten en dreigende energie afsluitingen. Ervaringsdeskundigen van Warm Rotterdam zetten op papier wat ze meemaken en dat doet pijn. Joanna bijvoorbeeld schrijft:

‘’Ik snap dat mensen zich zorgen maken en voor hun gezin willen zorgen. Maar IK ook …. Ondertussen hebben mensen die hamsteren eten voor een heel weeshuis. Ik kan nog geen pak melk kopen voor mijn kind en ben afhankelijk van de Voedselbank. Ik ben een student. Ik kan geen honderden euro’s over de toonbank gooien. Wat moet je met 10×40 eieren, wat moet je met 30 pakken melk ……?’’

Haar oproep is laten we rekening met elkaar houden en onze medemenselijkheid tonen. Joanna maakt zich druk over het egoïsme van mensen. Want mensen die in armoede en met schulden leven ervaren keer op keer uitsluiting. Je komt er niet in op de arbeidsmarkt, niet op de huizenmarkt en in de supermarkt grijp je ernaast omdat mensen met meer geld je voor zijn geweest.

Eén van de partners (energieleverancier) van Warm Rotterdam vertelt dat collega organisaties extra terughoudend zijn met het afsluiten van de levering van energie. Vooral voor jongvolwassenen die ZZP-er zijn en flexibele contracten hebben neemt de kans op afsluitingen toe omdat inkomsten nu wegvallen. Dit is een héél kwetsbare groep. Het contactpersoon signaleert dat nu zelfs de netwerkbeheerders zich soepeler opstellen

Het begint er op te lijken dat bedrijven extra maatregelen nemen om humaner om te gaan met klanten die kwetsbaar zijn. De genoemde energieleverancier voert al jaren een Warm beleid uit. Dit houdt in dat zij investeren in de relatie met klanten door zich te verdiepen in wat de redenen voor betalingsproblemen zijn. En….. helpen of geven advies hoe deze aan te pakken. Het is eigenlijk heel simpel en hun geduld is een schone zaak.

Maar waarom is een corona-crisis nodig voor medemenselijkheid? Laten we afspreken  dat de lessen van deze tijd een duurzame opvolging krijgen. Dat een humane bejegening van mensen die kwetsbaar zijn de Warme norm wordt.

‘’Zodat iedereen lekker kan slapen vannacht en de spiegel niet hoeft te worden afgedekt’’ aldus Joanna.

Warm Rotterdam houdt de komende tijd mensen die in armoede leven goed in de gaten.

18 maart 2020

Het team van Warm Rotterdam

Nog coördinatieproblemen bij hulp aan arme Rotterdammers

Nog coördinatieproblemen bij hulp aan arme Rotterdammers

De gemeente Rotterdam heeft vorig jaar 3.000 huishoudens geholpen om grip te krijgen op hun schulden. Dat moeten er dit jaar 6.000 worden. Vooral het vinden van Rotterdammers met schulden is een uitdaging, door bijvoorbeeld schaamte en taboe. Daarnaast moet er nog veel veranderen in de manier waarop verschillende afdelingen van de gemeente omgaan met schulden.

Mohamed (28) is van dat laatste een goed voorbeeld. Hij is deze maandag door de gemeente opgetrommeld als ervaringsdeskundige tijdens een persgesprek over de voortgang van de schuldenaanpak. Sinds afgelopen zomer krijgt hij hulp bij het aanpakken van zijn schulden van een ‘trajectbegeleider’ van de gemeente.

Toch werd er vlak voor Kerst beslag gelegd op zijn bijstandsuitkering, nota bene door de gemeente zelf. „Het beslag was juridisch toegestaan, maar het was niet nodig”, erkent wethouder Michiel Grauss (schuldenaanpak, CU). „Ik was heel boos”, zegt Mohamed, „want een beslag kost mij geld en zorgde ervoor dat ik wéér onnodig rood kwam te staan. Bovendien had ik geen geld voor de kerstdagen.”

„We willen sociaal incasseren”, zegt Grauss. „Rekening houden met de persoonlijke situatie.” Maar regelmatig gaat het nog mis. Volgens de wethouder moeten er ook nog volop „bruggetjes worden geslagen” tussen diensten bij de gemeente. „Het doel is dat alle loketten mee gaan denken.”

Grauss presenteerde in maart vorig jaar de aanpak Reset Rotterdam. 60.000 huishoudens in Rotterdam hebben problematische schulden of kans die te krijgen. Gemiddeld hebben zij een schuld van 45.000 euro. Met deze aanpak wil Grauss de schulden van 15.000 huishoudens behapbaar maken. De gemeente trekt daar deze periode 44 miljoen extra voor uit, bijvoorbeeld voor preventie bij jongeren, de oprichting van een ‘perspectieffonds’ (om de schuld van jongeren in een keer af te lossen) en persoonlijke begeleiding.

Ontkennen van probleem

Voor die persoonlijke begeleiding gingen afgelopen jaar veertig zogenoemde trajectbegeleiders aan de slag met Rotterdammers met (problematische) schulden. Op een stress-sensitieve manier, zoals de gemeente het noemt brengen zij de schulden in kaart en begeleiden zij de aanvraag voor de Kredietbank Rotterdam, die onderhandelt met schuldeisers. Dit jaar komen er nog eens 35 begeleiders bij. Armoede betekent rekenen op je sociale netwerk

De trajectbegeleiders zijn actief in de wijken Delfshaven, Charlois, Feijenoord en IJsselmonde omdat hier de schuldenproblematiek het grootst is. Dit jaar komen er nog eens 35 begeleiders bij en wordt deze persoonlijke aanpak ook in andere wijken ingevoerd. De klanten, zoals de gemeente ze noemt, worden doorverwezen door welzijnsinstellingen zoals Humanitas of Pit010. Grauss: „We willen ook samenwerken met sportverenigingen, kerken en moskeeën om mensen met schulden nog eerder te bereiken”, zegt Grauss.”

Volgens Budgetmaatjes 010, dat sinds 2011 Rotterdammers met schulden begeleidt, is dat de grootste uitdaging voor Grauss om zijn doelstelling te behalen.

Mensen met schulden ontkennen vaak dat zij een probleem hebben, of ze denken dat ze het zelf op kunnen lossen, weet Elske Thomassen van Budgetmaatjes010, dat sinds 2011 Rotterdammers met schulden begeleidt. „Daarnaast was het lange tijd lastig om hulp te krijgen bij de gemeente. Dat zingt nu nog steeds rond.” In november begon de gemeente juist om die reden met de campagne ‘Kom uit je schuld’. Met posters op bushokjes, een tram en via posts op social media wil de gemeente Rotterdammers met schulden aanmoedigen eerder hulp te zoeken.

Regiodirecteur Caroline Kolenbrander van welzijnsorganisatie Dock (actief in Charlois) is blij dat de gemeente de rol van welzijnsorganisaties erkent. „Wij zijn aanwezig in de wijk en mensen lopen bij ons naar binnen met vragen. Ook over schulden”, zegt ze. „Daardoor krijgen wij problemen veel eerder in.” Mensen kloppen vaak pas aan bij de vraagwijzer of een ander loket als de schulden al uit de hand zijn gelopen.

Maar er is ook kritiek. De gemeente is groot, benadrukt Kolenbrander: „Het is een opgave voor de gemeente om deze aanpak binnen alle clusters te implementeren.” En dan is er nog de rol van de gemeente als schuldeiser. „In die rol versterkt de gemeente soms de schulden.”

Volgens voorzitter Peter Hoornweg van stichting Veritas, voor budgetbeheer en bewindvoering (vroeger onderdeel van Humanitas), ligt de nadruk bij de gemeente teveel op het oplossen van de schuld. „Ik mis in de aanpak de stabilisering van de schuld. De schuldenaar zo ondersteunen dat er geen nieuwe schuld bij komt. Dan pas kan hij of zij geholpen worden door de kredietbank.” Ook over de trajectbegeleiders is Hoornweg kritisch. „Ze werken heel hard, maar eigenlijk doen ze vrij weinig. Ze pakken de schulden niet aan, maar zetten deze alleen op een rij. En voor hulp in de praktijk verwijzen ze weer door naar de budgetcoach van een welzijnsorganisatie.”

Toch betekende de ontmoeting met trajectbegeleider Ludmila Lopes de Brito afgelopen zomer voor Mohamed een doorbraak. „Tijdens onze tweede afspraak had ik een grote sporttas mee, vol met ongeopende brieven.” Het was een eerste stap om ze te openen en de schulden in kaart te brengen. De Kredietbank Rotterdam is inmiddels voor Mohamed in overleg met schuldeisers voor betalingsafspraken. „Sinds kort heb ik weer een baan, ik hoop binnen 18 of 19 maanden mijn schuld te hebben afbetaald.”

Bron: NRC

Warm Rotterdam

Warm Rotterdam

door Dico de Graaf

Er zitten in Rotterdam heel veel mensen ten onrechte in de bijstand. De bakken staan vol met mensen die wel degelijk iets willen, kunnen én talenten hebben, maar die zonder hulp niet meer aan de bak komen. Niet zelden zijn het mensen die mede daardoor te maken hebben met armoede en schulden.


De beste weg uit armoede is een betaalde baan. Dat blijkt uit alle onderzoeken en dat willen de mensen zelf ook het liefst. De overheid doet niet genoeg aan dit probleem en is daar feitelijk ook niet toe in staat. In plaats daarvan zijn er gelukkig veel sociale ondernemingen die op tal van manieren “mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt” zinvol inzetten.
Roffabriek is het keurmerk voor eerlijk werk. Onder deze naam presenteren zich binnen dit platform een groeiend aantal sociaal ondernemers: Gemaal Op Zuid, Buitenplaats Brienenoordbrug, Tafelvanzeven, Rotterdamse Munt, PlusPunt. Ze doen onnoemlijk goed werk, maar het is een dagelijkse struggle om te blijven bestaan. Er is geen geld, geen overheidssteun en ze drijven op vrijwilligers daar waar professionele support hard nodig is. En de mensen die ze aan het werk stellen, krijgen hiervoor geen loon.


Warm Rotterdam is in 2018 gestart met als doel mensen uit de armoede te halen en de kansen op passend (betaald) werk te vergroten. Het initiatief is gestart vanuit de Pauluskerk maar heeft inmiddels een brede maatschappelijke basis. Meetellen en volwaardig meedoen moet voor iedere Rotterdammer mogelijk zijn. Dan pas mag Rotterdam zich een inclusieve stad noemen.


Als projectleider van de pijler Passend Werk bij Warm Rotterdam is het mijn doel om de connectie te maken met werkgevers die hun nek durven uit te steken en kans willen bieden aan mensen die langdurig in de bijstand zitten maar die wel degelijk talenten hebben. Werkgevers die bereid zijn hun inwerk-en leertrajecten aan te passen op de doelgroep. En die verder kijken dan diploma’s en cv’s. Die durven in te zetten op deze mensen en ze een baan aanbieden die weer kans biedt op economische zelfstandigheid.
Wederzijds profijt: over de voordelen voor de werkgevers gaat mijn volgende blogpost. Ik ben benieuwd hoeveel Rotterdamse werkgevers deze challenge met Warm Rotterdam willen aangaan!

Hoe is het om te leven van 50 euro per week?

Hoe is het om te leven van 50 euro per week?

Dat is de challenge van Warm Rotterdam, een beweging van ervaringsdeskundigen en organisaties rond armoede in Rotterdam.


Veel Rotterdammers hebben een inkomen onder de armoedegrens. Omdat ze een uitkering krijgen of een laag loon hebben. Eenmaal in deze situatie is het moeilijk om uit de vicieuze cirkel van armoede te komen. Hierdoor groeit een op de vijf Rotterdamse kinderen op in armoede zonder uitzicht op een betere toekomst. Dit is niet goed voor hen en niet goed voor de stad. Alle Rotterdamse kinderen moeten hun talenten ontplooien zonder gehinderd te worden door de geldproblemen van hun ouders.

De laatste week van het reces heb ik de challenge aangegrepen om rond te komen van €50,-. Ik nam mijn maaltijden thuis, als vrijwilliger bij de huttenbouw werd ik voorzien van drinken en nam ik brood mee. En ik nam elke dag de fiets. Weinig kosten. Dacht ik.
Toch ben ik vaak voor keuzes komen te staan: medicijnen, vervoer, kleding en het vieren van een verjaardag. Veel besluiten neem ik dus normaal zonder hoeven na te denken over de financiële gevolgen. Met de challenge werd ik gedwongen om overal over na te denken. Dan merk je hoe allesbepalend financiën zijn.

Ik ben blij met dit sympathieke initiatief van Warm Rotterdam om bewustwording rondom armoede te vergroten. Door mijn deelname wil ik hen steunen. Daarom heb ik me deze week ingeleefd in wat het betekent om te leven van een klein budget. Waar loop ik tegenaan, welke keuzes maak ik?
Een week met een klein budget rondkomen is wel heel wat anders dan jarenlang leven in armoede.

Als wethouder spreek ik met veel Rotterdammers die echt weten hoe het is om jarenlang moeilijk rond te komen. Mede op basis van deze gesprekken is de armoedeaanpak Uit de Knoop vastgesteld. Mochten er nieuwe inzichten naar voren komen door de challenge van Warm Rotterdam dan ga ik daar graag over in gesprek. Want bewustwording is belangrijk. Maar armoede aanpakken nog belangrijker. En mijn taak is om samen met het gehele college en organisaties uit de stad (zoals Warm Rotterdam) de vicieuze cirkel van armoede in gezinnen te doorbreken zodat bijvoorbeeld alle kinderen hun talenten kunnen ontplooien. We investeren de komende jaren in het verzachten van de gevolgen van een leven in armoede en het doorbreken van de cirkel van armoede. Dit doen we samen met wetenschappers, ervaringsdeskundigen en partners in de stad. We geven intensieve stress-sensitieve begeleiding aan 500 gezinnen die zich richt zich op meerdere problemen binnen het gezin, zoals gezondheid, onderwijs en wonen. We verbeteren onze eigen dienstverlening.

Armoede zorgt voor stress. Door het eenvoudiger maken van aanvraagprocedures voor inkomensondersteunende voorzieningen. Medewerkers van de gemeente worden ook getraind in stress-sensitieve dienstverlening. Een campagne moet zorgen dat mensen hun geldproblemen eerder bespreekbaar maken en hulp zoeken en gebruik maken van de (vorig jaar verhoogde) regelingen (AOW tegoed, Jeugdtegoed, Jeugdcultuurfonds en Jeugdsportfonds armoederegelingen en ondersteuning van organisaties in de stad.

Door de challenge heb ik ervaren hoe ingewikkeld het is om met weinig geld te leven. Ook het besef dat ik de luxe heb van een goed huis, een fiets e.d. Juist deze dingen komen in het gedrang als mensen lang in armoede leven
De komende tijd blijf ik in gesprek met Warm Rotterdam, deelnemers aan de challenge en natuurlijk met ervaringsdeskundigen om hun ervaringen in te zetten voor de aanpak van armoede in Rotterdam